woensdag 5 december 2018

De obstakels naar een goed opgevoede hond in de opvang....

Zo lang als ik al de opvang heb, is er ook al een hond. Maar Roy werd echt ouder en de koek was op. Het gemis van een hondje was voor ons te groot en we hebben een nieuw hondje. Chester.
Een pup vergt natuurlijk veel tijd en energie en we zitten daarom ook op cursus. Chester doet het goed en luistert al behoorlijk goed.

Het moeilijkste van het opvoeden van de hond in de opvang is eigenlijk anderen zo ver krijgen dat ze zich houden aan onze regels ten opzichte van de hond en hoe wij willen en vinden dat de hond zich moet gedragen.
Van ons mag de pup niet uitbundig begroeten. Maar een pup enthousiast begroeten is blijkbaar heel moeilijk om te weerstaan als een pup er schattig uit ziet. Snap ik heel goed.  Maar een pup is al snel enthousiast en speelt nu eenmaal met zijn scherpe tandjes en wil graag springen en rennen. Voor kinderen is dat te wild en beangstigend. Kinderen gaan dan ook bewegen en willen weglopen en gaan wapperen met de handen en doen de armen omhoog.... Leuk denkt de pup... Reactie op mijn begroeten en enthousiasme.... Dus de pup wordt nog enthousiaster en gaat opspringen en met zijn bekkie happen... Gevolg. Wat een wilde pup. De pup krijgt de schuld en de kinderen zijn bang. En dit alles, omdat ouders de pup roepen en kennis willen laten maken met het kind.... "ooohhh wat een schatje, kom maar... Kijk Pietje, aai hem maar.. Kom dan, ooohhh wat lief.. (vooral ook met enthousiaste hoge stem)" maar de kinderen zijn klein en direkt in contact met een bek van een hond. Dat is een hele andere invalshoek als die van een volwassene.... Dus voor een kind is dat helemaal niet schattig en lief. Dat ziet er scherp en eng uit. Ook willen wij niet dat hij gaat blaffen of überhaupt gaat reageren op de bel. Maar ja... Als ouders de kinderen meerdere keren laten aanbellen, omdat de kinderen dat zo leuk vinden ... Gaat de hond natuurlijk wel reageren. En wordt dan eigenijk al opgefokt en onrustig gemaakt. En dat beïnvloed al hoe de pup gaat reageren bij binnenkomst van de kinderen en ouders.

Ik heb er dus voor gekozen om de pup bij binnenkomst van kinderen en ouders in een bench te houden en de ontmoeting met de kinderen op een minder hectisch moment en in alle rust te laten gebeuren onder mijn begeleiding. Wat ik daar erg lastig aan vind, is dat sommige ouders het niet zo nauw nemen met de afgesproken brengtijden. Normaal alleen voor mij vervelend, maar nu dus ook voor de pup. Die zit nu heel lang in een bench terwijl dat niet nodig is. Soms echt wel ruim een uur. Dat vond ik niet eerlijk. Dus ben daar maar weer vanaf gestapt.

Het opvoeden van een pup is niet echt moeilijk en geen probleem als je alles zelf in de hand hebt. Je gezin groeit er in mee en zijn bekend met honden. Zijn mee geweest naar de cursus en leren gezamenlijk om de pup met dezelfde commando's en begeleiding op te voeden.

Ik heb veel gelezen over hoe een hond te introduceren in de opvang. Maar eigenijk gaat dat nooit echt over pups en mensen die geen ervaring hebben met dieren.
Het gaat over de introductie en niet over oplossen van situaties.

Gelukkig is Chester een redelijk terughoudende pup en kan ik mij goed concentreren op het uitleggen aan ouders en kinderen hoe er mee om te gaan en kan ik vrij makkelijk regelen dat Chester zich gedraagt zoals wij willen. Maar dat is te danken aan de keus van ras en grootte die wij, voordat we een hondje kozen, hebben gemaakt. Gelukkig hebben wij jaren ervaring met honden en het trainen daarvan. En helpt ons dat met het goed opvoeden van ons hondje en het begeleiden van anderen in het omgaan met ons hondje.

Eigenlijk is de onwetendheid van mensen de grootste uitdaging. Mensen die geen hond gewend zijn en dus niet kunnen omgaan met een hond, zijn de moeilijkste "factor" bij het opvoeden van een hond. Die vergeten /weten niet dat een hond niet altijd geaaid willen worden. Dat de kinderen niet te pas en te onpas de hond kunnen benaderen en aaien. Dat een hond schrikt als ze ineens benaderd worden met handen en happen als ze schrikken. Dat is namelijk hun enige verdedigingsmechanisme. De hond krijgt dan vaak een stempel en de kinderen worden voor de hond gewaarschuwd. Terwijl de ouders zelf hun kind bij zich hadden moeten houden. Hondjes willen niet altijd spelen, ze willen ook slapen. Of gewoon lekker liggen. Ze hebben die rust ook nodig. Net als kinderen kunnen honden ook overprikkeld raken en dus over hun grens heen gaan en te wild worden. Maar dat ligt dan niet aan de hond...

Ik word altijd heel verdrietig als ik weer lees over het verkeerd aflopen van een relatie tussen baas en hond. Het ligt namelijk bijna nooit aan de hond. Het ligt vaak aan de verkeerde keus van het ras of de grootte van de hond die genomen is. Het ligt aan het gebrek van opvoeding van de hond. Aan het ontbreken van kennis voordat de hond aangeschaft wordt. Aan het niet consequent zijn en het volhouden van de opvoeding en commando's en verlangen van goed gedrag. En aan het gedrag van de mensen die in aanraking komen met de pup.

donderdag 28 december 2017

Afscheid nemen...

Als gastouder heb je regelmatig te maken met afscheid nemen. Kinderen komen en gaan. Sommige kinderen blijven vanaf dat ze 3 maanden zijn totdat ze van de basisschool af gaan. Sommige kinderen komen 1 dag in de week, sommige kinderen komen 5 dagen in de week. Alle kinderen hebben een speciaal plekje in je hart. Voor de kinderen ben je een tweede thuis.


Je bent, voor de kinderen, als gastouder.........

*Gelukkig het meest gewoon een warm nest waar je mag zijn als je ouders werken. Waar je met je 
  vriendjes en vriendinnetjes je dagen doorbrengt en dingen leert en knutselt en boekjes leest en
  liedjes zingt, waar je lekker buiten kan spelen en waar je je helemaal thuis voelt.

Maar helaas ken ik ook andere gevallen, wat heel zorgelijk is. Dan heb je het extra zwaar met afscheid nemen, want dan ben je meer dan alleen maar de gastouder......
dan ben je als gastouder......

*Een veilige haven als je het thuis niet zo makkelijk hebt.
*Een veilige haven als je ouders zijn gescheiden en van de scheiding een beetje een potje maken... *Een rustpunt als je ouders het te druk hebben met hun eigen dingen en je thuis een beetje te veel 
  bent.
*Een rustpunt voor als je ouders denken dat het zo leuk is om je naar je ene opa en oma te
  brengen op maandag, waar je van speeltuin naar kinderboerderij wordt gesleept en naar de andere
  opa en oma op de woensdag, waar je vol gestopt wordt met snoep en je de macht hebt over die opa
  en oma en opa en oma je niet aan kunnen omdat je de hele dag loopt te stuiteren van de hoeveelheid
  suikers, maar wat wordt gezien als drukheid, adhd gedrag, vervelend druk kind... 
  Gelukkig mag je dan op vrijdag naar de gastouder, waar gewoon regels zijn en structuur en     
  regelmaat is. Waar je duidelijkheid hebt en je jezelf kan zijn. Waar naar je gekeken en geluisterd 
  wordt. Waar altijd jou belang voorop staat. Waar je dus eigenlijk het best die 3 dagen kan zijn....
*Een thuis voor de kinderen waarvan ouders genoodzaakt zijn om je 5 dagen in de week naar de 
  opvang te brengen.
*Een thuis voor kinderen waar de ouders het niet redden om wat voor reden dan ook......


Als je dan van de ene dag op de andere dag een afscheidsfeestje hebt bij de gastouder, waar je jaren een partimegezinslid was..... dan kan dat heel hard aankomen en is het gemis vaak heel groot.
Zeker als het om een andere reden gaat dan verhuizen of de schoolleeftijd bereiken of omdat de ouders geen werk meer hebben. Heel soms stopt de opvang op een vervelende accute manier. Dat is voor de kinderen het zwaarst. Dan is er vaak niet eens een afscheid.

Niet alleen voor de gastouder is het mega balen en verdrietig dat je kinderen los moet laten, maar ook voor de kinderen is het heel vreemd. Regelmatig hoor ik van ouders nog dat er heel vaak naar mij gevraagd wordt. Vaak krijg ik nog appjes met de vraag of ze even eenkopje koffie mogen komen drinken, omdat ze mij en de andere kinderen zo missen. Heel begrijpelijk. Meestal is dat na een paar keer teerugkomen wel weer over. Kinderen ontgroeien de opvang. Gelukkig maar. Wel is het super leuk om de kinderen te zien groeien. Te zien hoe ze zich ontwikkelen naar zichzelf.
Want het mooiste wat een kind kan worden, is zichzelf!
En dat bereik je alleen maar als je af en toe afscheid neemt en verder gaat.......

woensdag 27 december 2017

Kertmannen in the house....

                                 Mogen wij wel "mienk" Jolanda? Tuurlijk... dat mag altijd...



EVC traject begonnen.

Al heel lang wil ik graag mijn opleidingen uitbreiden. Maar dat was toch moeilijker dan ik dacht. Ik heb meerdere informatieavonden bezocht van verschillende opleidingen. Maar die voldeden toch niet helemaal. Ik werk natuurlijk 4 dagen en voorheen 5, dus ik kan mijn opvang niet stop zetten voor stage of het volgen van een dagopleiding. Dit jaar heb ik een informatieavond gevolgd van een EVC traject. Deze duurt 12 weken en dan heb je je certificaat. Dan kan je dat certificaat (wat ik natuurlijk wil) verzilveren voor een diploma nadat je dan toetsen hebt gemaakt. Tijdens dit proces wordt je natuurlijk beoordeeld of je wel aan alle competenties voldoet. Want dat is natuurlijk wel een eis voor je certificaat en diploma.

Ik ben nu bezig met mijn profiel en bewijsvoering......Dus..... Dat is best wel veel werk, maar wel erg leuk om te zien wat ik eigenlijk allemaal al heb behaald en hoeveel bijscholing, cursussen, workshops, trainingen ik heb gedaan. Maar de eisen die gesteld worden aan een profiel zijn af en toe abracadabra.... ik kan merken dat ik al lang niet meer naar school ben geweest....(lees 28 jaar) Bij de informatieavond werd verteld dat 3 of 4 bewijsstukken per competentie voldoende waren. Anders werd het veel te gek en moesten ze veel te veel lezen.... eeeeehhhhh tja, dat onderdeel ben ik voor gezakt denk ik. Ik heb per onderdeel wel 20 bewijsstukken. Ik doe dit ook al 10 jaar en heb daarvoor ook al vanaf mijn 16e met kinderen gewerkt. DUS.... Lezen zullen ze! Beetje werken voor die vele euros!!! 😉😉 Ook vertelden ze dat je natuurlijk niet bij elk bewijsstuk alle competenties aan moest vinken. eeeehhhhh ook daar heb ik geen al te hoog cijfer voor denk ik. Ik vind dat bij alle bewijsvoering qua certificaten en opleidingen, trainingen, workshops en cursussen alle competenties aanbod zijn gekomen. Bij de een wat uitgebreider dan bij de ander, maar ze mogen rustig alle boeken en mappen die ik in al die jaren bij elkaar heb vergaard best wel even inkijken..... uren, dagen, weken, maanden huiswerk, taken, opdrachten, leesvoer, noem het maar op.

Onlangs kreeg ik een mail met daarin mijn inschrijvingslink voor het ROC waar ik de examens moet doen. Ik ben nu weer een student....😅😅
Na mijn inschrijving kreeg ik afgelopen week mijn examendatums.... pfff het wordt nu toch wel echt zeg maar... Bij deze datums zat ook een schrijven met wat je allemaal moet doen bij die examens en wat je mee moet nemen. Nou, snap er geen jota van. Nou ja, ik snap wel wat er staat en wat ik moet doen, maar wat een vage opdrachten. Gelukkig is er een moment van uitleg waar je je voor op kan geven. Daar ga ik maar naar toe.....

Pfffff waar ben ik aan begonnen.... (dit is ongeveer 1/10e van wat ik al heb gedaan voor de bewijsvoering....)



Naar de koeien

Net als elk jaar zijn we ook dit jaar weer naar de koeien geweest. En weer was het een groot succes. Wat is het toch genieten als je de kinderen zoveel plezier ziet maken en hebben....  ook hebben we weer paaseitjes gezocht. De paashaas had weer vele lekkere eitjes verstopt. Bedankt Boer Sander, dat we elk jaar mogen komen!






Appels plukken

Ook dit jaar hebben we weer appels geplukt.... wat weer een leuke ochtend! Dit is echt een van de hoogtepunten van het jaar.








bbq jokidoki

Elk jaar heeft Jokidoki een bbq. Super gezellig, maar vooral lekker.... Deze bbq is er ook voor om iedereen eens te ontmoeten. Niet alle ouders komen elkaar tegen in de opvang vanwege andere haal en brengtijden. Ook zijn niet alle kindjes er op alle dagen. Leuke manier dus om iedereen te leren kennen. Dit jaar hebben we er voor gekozen om de bbq op de camping te houden. Met mooi weer kunnen we dan lekker zwemmen en heerlijk spelen op de speelplek op ons veld....
Het was weer een geslaagde dag!