maandag 21 september 2020

Corona tijd....

En dan is het 17 september 2020 de dag van de gastouder/pedagogisch medewerker.....

Kinderen komen met superlieve cadeautjes en lieve woorden van ouders. Maar ik voel me eigenlijk niet die gastouder die het dit jaar verdiend om verwend te worden. Ik voel me niet die flexibele gastouder, die voor de ouders klaar kan staan als het nodig is, de gastouder die flexibel kan zijn met kindjes die een snotneus hebben, de gastouder die gastvrij kan zijn, de gastouder die een 2e thuis kan bieden voor de gezinnen. Niet de gastouder die een arm om de ouders heen kan slaan als ze het even moeilijk hebben.

De corona crisis heeft wat met me gedaan. Ik voel me beperkt in mijn vrijheden, beperkt in mijn gastvrijheid, beperkt in mijn verzorging van de kinderen, beperkt in mijn klaar kunnen staan voor de ouders, bang voor elk kuchje wat ik hoor, bang om de ouders te moeten bellen dat de kleine weer niet in de opvang mag komen voor een verkoudheid, bang voor elke snottebel, elk niesje hou ik mijn adem in, ik voel die angst ook bij de ouders. Ook de ouders schrikken bij elk geluid en bij elk soort vocht wat gefabriceerd wordt bij hun kinderen.

Ik ben nog steeds heel voorzichtig met contacten, zie nog steeds familie en vrienden niet, vier geen verjaardagen, kom niet in gesloten ruimtes, kom niet in drukke bedrijven, bang om zelf verkouden te worden en dus de opvang weer dicht te moeten doen. Want als ik verkouden wordt, moet ik sluiten. Niet alleen voor de ouders vervelend, maar mijn rekeningen gaan ook gewoon door, niet werken is geen inkomen. Door deze regel word ik gedwongen niet meer de gastouder te zijn, die makkelijk kan zijn met kinderen opvangen die niet fit zijn. Vreselijk vind ik dat.

Dit jaar hebben de ouders trouw aan mij getoond. Door ondanks de maanden dat de kinderen niet mochten komen, toch de rekening te betalen, toch bij mijn Gastouderopvang te blijven. Ondanks dat ik al dicht moest, vanwege een corona test, de ouders nog steeds de kinderen bij mijn opvang blijven brengen. Op dit moment is dat geen zekerheid van opvang. De aankomende periode zal zeker onzeker zijn met de vergrote kans op verkoudheden. Grotere kans op snottebellen en hoestjes.

Voor mij is dit dus niet alleen de dag van de gastouder, maar de dag van ons allemaal, omdat we al deze tijd respect en begrip bleven houden voor elkaars situaties.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten